การเริ่มต้นเลี้ยงชูการ์ไกรเดอร์

Exotic pets, sugar glider

เพื่อนรักต่างมิติ ตอน จุดประกายแห่งแสง

ใครจะรู้ว่าโลกที่กำลังโกลาหลนั้น สร้างความโกลาหลได้มากกว่า ในจักรวาลอันไกลโพ้น

ในวันที่ใจทุกข์

การทำบุญ ไม่ได้ทำให้ใจเราเป็นสุขเสมอไป แต่การไม่ทำเลยมันแย่ยิ่งกว่า… ทำไมเหรอ ทำไมนิดหน่อยว่าอย่างนั้น ในวันที่นิดหน่อยมีความทุกข์อยู่ในใจ นิดหน่อยเลือกที่จะไปทำบุญทำทานกับเพื่อนๆ ไม่ว่าจะเป็นการให้ทานสัตว์ ให้ทานคน ทำบุญแบบต่าง ๆ  

ผีที่บ้านพักรถไฟ ตอนที่ 2

เขียนโดย อ.พราหมณ์เมศ วาสุเทพ … ” ไขปมปริศนาวิญญาณหลอน “ ———————————————————— ผมจึงเริ่มเล่าสิ่งที่ผมเห็นทั้งหมดในความฝันให้ไอ้โต๊ะฟังจนจบ พอไอ้โต๊ะได้ฟังเรื่องที่ผมเล่าให้มันฟัง ไอ้โต๊ะถึงกับอ้าปากค้าง ผมจึงถามมันไปว่า ” เฮ้ย มึงเป็นอะไรของมึงว่ะ ฟังแค่นี้ถึงกับอึ้ง ถึงกับอึ้ง ฮ่า ฮ่า ฮ่า…

ผีที่บ้านพักรถไฟ ตอนที่ 1

เขียนโดย อ.พราหมณ์เมศ วาสุเทพ … คืนนี้ ฉันสาบานว่าจะไม่นอน … ผู้หญิงคนนั้น อยู่ในชุดเสื้อผ้าแบบบ้านๆ ใส่เสื้อเชิ้ตผู้ชาย ตัวหลวมโคล่งๆ นุ่งผ้าถุง ปล่อยผมสยายพองฟูฟ่อง ดูไม่เป็นทรง

เมื่อราหู พุธ อาทิตย์ มาบรรจบกันในเรือนกรกฎของนิดหน่อย

“เมื่อเราใช้ชิวิต ชีวิตเราก็จะถูกใช้ เราจะสรรสร้างให้มันเป็นอะไร ก็ดูได้จากสิ่งที่เราทำ” วันนี้โชคดีมีช่างซ่อมแอร์มาดูแอร์ที่เสียงดังให้ และพอดีว่าอยู่บ้าน และพอดีว่าจากบ่ายเปลี่ยนมาเช้า และพอดีไม่มีค่าใช้จ่ายอะไรด้วย มันดีตรงเน้…

ความสุขของนิดหน่อย

ในขณะที่ชาวบ้านเค้าหลับกันหมด กระต่ายน้อยจะไปกู้โลกจ้า เห่าแมวที่มันกัดกันข้างนอกตอนตีสอง เห่าให้เปิดประตูให้ มี้ๆ หนูจะไปจัดการมันเอง มี้ๆ เปิดสิ มี้ๆ เปิดๆๆๆ เห่าวนไป อิมี้ก็ลุกหลับตาไปเปิดให้ หายไปกู้โลกสักพักมาเคาะประตูให้เปิดให้เข้า เข้ามานอนได้สักแปบเอาอีก มี้ๆ หนูจะไปจัดการมัน เปิดตูให้หนูหน่อย มี้ๆ รีบเปิดเร็วๆ มันบุกมาแล้ว…

ความรักของนิดหน่อย

เรื่องรถกับนิดหน่อย มันเป็นชีวิตจิตใจเลยก็ว่าได้ ให้เลือกระหว่างซื้อบ้านกับซื้อรถในราคาเดียวกัน เลือกกี่ทีนิดหน่อยก็เลือกรถ ก็ทำไงได้รถมันขับไปไหนมาไหนได้ แต่บ้านเอาไว้เก็บของกะนอน แถมไม่ค่อยได้อยู่บ้านอีกไม่รู้จะซื้อทำไมอาศัยพ่อแม่พี่น้องอยู่อบอุ่นสบายดี มีคนช่วยดูหมาเมี้ยวสัตว์เลี้ยงแสนรักเวลาออกไปช่วยชาวโลกให้ด้วย ดีจะตาย กุศลที่ทำก็ได้ถึงทุกคนอย่างสบาย ๆ ไม่ต้องคอยกรวดน้ำส่งกันอยู่

ชีวิตทาสของนิดหน่อย

นั่งแกะปลาทูนึ่งที่ซื้อมาจากตลาดให้เมี้ยวกิน เป็นงานหลักอีกอย่างที่นิดหน่อยต้องทำ แกะไปเมี้ยวก็จ้องหน้าไปหมาน้อยก็คอยสะกิด ทำตาแบ้ว ๆ ไหนของหนูอ่ะมี้ กินได้ยัง… พอยื่นให้ไม่ชอบก็สะบัดหน้าหนี คือไร ไม่กิน แต่ขอ มี้มันก็สรรหาของที่ยื่นให้หมาน้อยแล้วจะกินต่อไป ชีวิตช่างกดดันอะไรอย่างนี้ ที่นอนก็แบ่งให้ไม่ได้คิดตังค์สะหน่อย มานอนทับบ้าง นอนบนหัวบ้าง เบียดบ้าง แถมมากันทั้งทีมไม่ใช่มาตัวเดียว พอจะกินยังเอาแต่ใจอีก ชีวิตทาสจริง…

ความสับสนของนิดหน่อย

ตื่นอีกแล้ว ในทุก ๆ วัน คำนี้จะต้องขึ้นมาเป็นคำแรกของ “นิดหน่อย” เสมอ กิจกรรมในหัวสมองจะเริ่มแล่น วันนี้ก็เป็นอีกวันที่นิดหน่อยจะต้องตื่นมาใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ มองซ้ายมองขวาก็คว้ามือถือขึ้นมาดูสิมีอะไรมั่ง ใครเค้าเผือกอะไร เรื่องไหนผ่านตาถี่ ๆ กดเข้าไปดูสักหน่อย เป็นความปกติจนเคยชิน แล้วจึงค่อยๆ ไปเล่นกันเมี้ยวกับหมาน้อย ที่นอนอยู่ด้วยกันเต็มที่นอน